|
17.05.2005. izložba slika,
akademskog slikara Mihaila M. Petkovića.
Izložbu je otvorio Zoran Rakić,
istoričar umetnosti iz Beograda.
Mihailo Petković rođen je 1958 godine u Beogradu.
Fakultet likovnih umetnosti upisao 1979 god., a završio 1984 god., u
klasi profesora Živojina Turinskog.
Magistarske studije završio 1986 god.,
kod istog profesora.
Izlaže
od 1982 god.
Član
je ULUS-a od 1985 god.
Izlagao na većem broju kolektivnih i samostalnih izložbi
u zemlji i
inostranstvu.
Slike
se nalaze u kolekcijama Narodnog muzeja
u Beogradu, Muzej savremene
umetnosti u Beogradu,
u galeriskim i privatnim kolekcijama.
Živi i
radi u Beogradu.
|
Još od studentskih
dana, kada je slikarske pauke
sticao u klasi profesora Živojina Turinskog, jednog od
najznačajnijih slikara eformela u Srbiji, Mihailo Petković
se opredelio za slikarski izraz utemeljen na tekovinama
lirske apstrakcije, slikarstva enformela i tašizma.
I tom svom opredeljenju, prolazeći, razume se,
kroz izvesne mene, on je ostao veran do danas.
To potvrđuje i najnoviji ciklus njegovih slika,
nastalih pretežno tokom 2004. godine
Ova ostvarenja, duboko
dramatična u izrazu,
uskovitlane kompozicije, uznemirene fakture
i reskih kolorističkih odnosa, uspostavljaju kontinuitet
sa ranijim autorovim ciklusima, štaviše predstavljaju
svojevrsni rezime njegovih dosadašnjih traženja,
ali ukazuju i na začetke jedne nove faze
u njegovom opusu. Na njima je, pre svega,
napuštena ranije uspostavljena arhitejtonika,
a materiji i boji, glavnim elementima
Petkovićevog umetničkog izraza, dati su do sada
neslućeni zamah i sloboda. Rezultat takvog postupka
je niz ekspresivnih, gotovo barkono bopatih
i pokrenutih slika koje, kao ishod
dugogodišnjih pregnuća, otkrivaju
punu umetnički zrelost svoga stvaraoca.
Da bi ostvario što
snažniji koloristički izraz
čistih i zvonkih crvenih, oranž, plavih i žutih boja,
smelo sučeljanih sa crnom i akcentima bele,
i da bi održao njihovu neposrednost i dinamičnost,
Mihailo Petković ih slobodnim i spontanim potezima
postavlja na fon utišanih okernih
i smeđezemljanih tonova. Kao neku vrstu
kontrapunkta uznemirenosti i nezaustavljivom
kretanju kolorističkih masa, autor u slike unosi
simbole slova i brojeva koji u ovakvoj celini imaju
i čisto likovno ali i simboličko značenje.
Na planu pikturalnog,
ti slovni i numerički znaci,
nekada jedva čitljivi, ispisani grafitnom olovkom
naizgled dečjim rukopisom, a katkada visoko stilizovani
i istaknuti belom ili okerom skoro emajliranog sjaja,
unose u ove pokrenute, uznemirene celine
elemenat racionalnog i nešto od stabilnosti
geometrijskih i logičkih struktura. Na simboličkoj ravni,
pak, oni označavaju ostatke smisla
ili bar žudnje za njim koji se suprotstavljaju,
ili odolevaju, sveobuhvatnom kolorističkom kovitlacu
i stihiji. Time je unutar kompozicije ostvaren snažan
i uzbudljiv kontrast između spontanog i duboko promišljenog.
Posebna pažnja
posvećena je, kao i na ranijim radovima,
podlozi čija reljefna faktura uz koloristična iskustva
predstavlja glavni činilac ekspresivnosti Petkovićevih slika.
Nju autor gradi, doslovno gradi, sloj po sloj,
aplicirajući na platno komade jute ili gaze
čije grube i ekspresivne teksture i iskrzane rubove
još više ističe kanapom kojim su za osnovu
"ušiveni" ili "vezani".
Oko tih superponiranih
komada platna r
edovno su koncentrisani i najpastozniji slojevi boje
koji ove površine čine emocionalnim, dramskim
i energetskim žarištima cele slike,
mestima na kojima se sustiču senke i rasvetljene partije,
i gde se sučeljavaju snažni prodori tame i svetlosti.
Idući prema nižim registrima, ovaj emocionalni naboj
postepeno se stišava, pa ppovršine donjih zona slike
ispunjavaju proplamsaji toplog okera
uz tek poneki akcenat crvene i bele.
U isti mah opore,
dopadljive i visoko estetizovane,
spontane i duboko emocionalne a sazdane
na brižljivo promišljenom postupku i analizi,
utemeljene u tradiciji a duboko moderne i, najzad,
uvek i bez ostatka opredeljene za sfere čiste likovnosti,
slike Mihaila Petkovića, i ovog puta, otkrivaju doslednost,
istinsku posvećenost slikarskom stvaralaštvu
i umetničku zrelost svog tvorca.
Zoran Rakić
|
